شیعه پاسخ نمی دهد

سوالات بی پاسخ که باید از شیعه پرسیده شوند – سرخاب و سفید آب

فرض محال و واکنش امام علی

یک سئوال با چندین فرض محال : آخوندهای رافضی بر بالای منبرهای خود مرتب از دوستی حضرت علی صحبت می کنند و حتی مطالبی بسیار افراطی را بیان می کنند، همچون اینکه چنانچه کسی اعمال نیک بسیاری داشته باشد و قوانین اسلام را مو به مو انجام دهد و در بین صفا و مروه مظلومانه شهید شود، ولی دوستی علی را نداشته باشد، بویی از بهشت نمی برد!!! از نظر ما علت چنین هذیان گویی هايي این است که مدعیان تشیع، علی و امامان خود را اصل دین و خود دین می پندارند[1] در صورتیکه ائمه تنها تابع دین بوده اند و هر کس باید مثل ایشان تابع دین باشد و تنها به همان دستورات دین عمل کند، خواه علی را بشناسد یا نشناسد و اگر در دین اسلام ، افراد اینگونه دارای اهمیت بودند پس چرا

در سوره آل عمران آیه144 اینگونه آمده: وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ، و محمد جز فرستاده‏اى كه پيش از او (هم) پيامبرانى (آمده و) گذشتند نيست آيا اگر او بميرد يا كشته شود به اعقاب خود برمى‏گرديد و هر كس به عقب بازگردد هرگز هيچ زيانى به خدا نمى‏رساند و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش مى‏دهد. می بینید که افراد ملاک نیستند و در این آیه نیز صحابه را به ادامه راه و تلاش برای حفظ همان دین تشویق کرده است. اکنون ما فرض محال می کنیم که شخصی تمامی اعمالش نیکو باشد ولی علی را دوست نداشته باشد، سوال من از خواننده گرامی این است که با شناختی که شما از علی دارید فکر می کنید اگر این شخص را بطور مثال در روز قیامت در برابر حضرت علی حاضر کنند و بگویند این شخص همه اعمالش نیکو بوده ولی تو را دوست نداشته است و آیا تو ای علی او را می بخشی یا خیر؟ فکر می کنید مثلا حضرت علی چه می گوید؟ آیا با کمال تکبر می گوید: نه من او را به هیچ عنوان نمی بخشم، هر چند انسان خوبی هم بوده باشد من از او نمی گذرم؟!!! من فکر می کنم نه تنها علی بلکه حتی یک انسان معمولی نیز با مشاهده جهنمی شدن کسی! بخشش و عفو را پیشه می کند. و اما مورد مهم و اساسی این است که این دوستی در زمان زنده بودن و حاکم بودن حضرت علی بسیار واجب و حساس تر بوده تا حالا! و افراد در آن زمان می بایست حاکم را دوست داشته و به دستورات او پیرامون جهاد و غیره گوش می داده اند تا باعث خرابی و انحراف در اسلام و امت نشوند و البته همین مورد نیز باز به همان دین و نجات جامعه و حفظ آن برمی گردد نه به شخص مذکور و اصولا اسلام با فردپرستی و غلو به شدت مخالف است. به هر حال در زمان ما کسی دشمن علی نیست و همه اعم از شیعه و سنی او را دوست می دارند و نمی دانم هدف آخوندها و نگرانی ایشان بخاطر چه چیز است؟!! اکنون که ایشان زنده نیست که اعتقاد یا عدم اعتقاد به خلافت ایشان سودی به حال کسی داشته باشد، اگر راست می گویید حکومت هم اینک در دستان شماست، رفتارتان را مانند او کنید!


[1] می بینید که امامت را از اصول مذهبی خود کرده اند و همیشه نیز به غصب خلافت علی اشاره دارند، یعنی به خود او که حتما می بایست خلیفه می شده است، پس در واقع امام را جزء دین می دانند، ما نمی دانیم چرا این اصل مهم دینی در قرآن ذکر نشده؟!! همچون اصول دیگری چون توحید و معاد و نبوت.

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

  • اعتبارها

    Get a free blog at WordPress.com The Fjords04 Theme

  • %d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: